Anna, 3 maart 2010
Nederland , Leidschenveen 7°

De ruiten van de Prius krabben?

Thuis.
Het woord is zo simpel, maar betekent zoveel; Thuis is waar de 3 musketiers zijn, waar Pavlov vrolijk om ons heen drentelt en de poes ons kopjes geeft. Thuis is waar een schoon toilet staat (waar je het papier wel gewoon doorheen kan spoelen) en waar er altijd warm water uit de douche komt (niet alleen als je al 10 keer op de reset knop hebt gedrukt).
Thuis is waar we niet ontbijten met geroosterd brood en meloen (ik kon het niet laten vanochtend, het geroosterde brood stond gewoon op tafel) en waar de koffie Nespresso is i.p.v. Nescafe. Waar de kaartjes en felicitatie bloemen klaar stonden toen Carol ons thuis afzette. (Daarvoor dank nog!)

Wat een reis. Een reis die voor ons toch echt heel bijzonder was. Dat bedacht ik me, toen ik vanochtend om 3 uur klaar wakker van de jetlag lag te luisteren en niet begreep waarom de airco niet zachtjes zoemde boven mijn hoofd.
Een reis die wij al heel lang geleden zijn begonnen te plannen; iets dat door velen niet begrepen werd. "Hoe kun je nou al zo lang van tevoren zo enthousiast raken over een vakantie van 3 weken?" Je moet eens weten hoe mensen vaak jaren van tevoren een bruiloft plannen!
De ringen glinsteren om onze vingers, de trouwkleding hangt aan de kast, klaar voor de stomerij. Het was zoals wij hadden gehoopt dat het zou zijn. Op het strand, wij samen met onze Schotse priester en een hele goeie fotograaf.
Afijn, jullie hebben het allemaal gelezen.

Thailand was voor mij nieuw. Pascal had zijn hart er al aan verloren toen hij net na de tsunami samen met Sander die kant op ging. Vol mooie verhalen en prachtige foto's kwamen zij toen terug. Ik heb Thailand nu ook in mijn hart gesloten.
Het is een land vol enorme tegenstellingen; van de extreme armoede die wij zagen in de sloppenwijken van Bangkok tot de vele villa's van de rijken en de farangs die zich hebben gesetteld in dit prachtige land. Het land met de lach, waar de stille monniken in schril contrast staan met de luid lonkende ladyboys die in Patpong mee gaan met de oude blanke buitenlandse mannen.
Het land waar je word gewaarschuwd voor ziekten als ecoli maar met zoveel plezier een kip van de grill kunt halen aan de straat. Het land waar men zegt begaan te zijn met de zee in al zijn vormen, maar waar het duiktoerisme sporen achter laat die vele malen erger zijn dan in Egypte.
Goed, wij hebben gereisd in relatieve luxe, het ontbrak ons niet aan veel. Wij zijn geen moeilijke mensen die heel hoge eisen stellen aan onze omgeving. En we hebben het leuk gehad. Zo leuk, dat ik mezelf gisteren alweer betrapte met een gids in mijn handen. Een gids die ons kon vertellen in welk jaargetijde we het beste naar India kunnen gaan.

Langs deze weg wil ik graag afsluiten. Wij willen iedereen bedanken voor alle lieve berichten, mails en smssen, voor de interesse en het meelezen van ons reisverslag.
Volgend jaar zullen we zeker weer een verslag maken!
Groetjes,
Pascal en Anna

(1 ding was trouwens wel erg frustrerend: zo word je wakken in 30 graden- zo sta je om 8 uur 's ochtends de ruiten van de Prius te krabben!!)

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl